Verhalen uit het verleden

RoosGenealogie herdenkt vandaag, op basis van Joods genealogisch onderzoek, families die door de geschiedenis zijn getekend. Uit verricht onderzoek staat RoosGenealogie stil bij onder andere de familie De Vries uit Amsterdam en Harlingen, de familie Buijtekant uit Amsterdam, de familie Wallig uit Amsterdam en Driebergen, de familie Polak uit Den Haag en Rotterdam, de familie Ensel uit Rotterdam, familie Meijer uit Amsterdam, en alle andere aanverwante en aangetrouwde familieleden die in verschillende onderzoeken naar voren zijn gekomen.

Het Aalmoezeniersweeshuis in Amsterdam vormt een aangrijpende én waardevolle bron voor genealogisch onderzoek in Nederland. Dit weeshuis, opgericht in de 16e eeuw, had als doel om armen, wezen en verlaten kinderen op te vangen. Door de eeuwen heen zijn er duizenden kinderen opgenomen, en juist de manier waarop dit gebeurde maakt de archieven uitzonderlijk rijk voor stamboomonderzoek. In een recent onderzoek moest een moeder noodgedwongen haar twee jongste kinderen naar het weeshuis brengen. Ondanks dat er geen index aanwezig is, was het enorm interessant om te bladeren door alle inschrijvingen. 

Als RoosGenealogie onderzoek doet naar een stamboom of familiegeschiedenis, kom ik soms in archieven terecht die meer oproepen dan alleen nieuwsgierigheid. Het CABR – het Centraal Archief Bijzondere Rechtspleging – is zo’n bron. Voor veel mensen voelt het als een spannend of zelfs confronterend onderdeel van genealogisch onderzoek. Want wat betekent het als een familielid voorkomt in dossiers uit de Tweede Wereldoorlog?

Koopman, reder, bestuurder en Nestor van Den Helder. Een persoonsonderzoek kan soms een scala aan informatie opleveren. Zo ook over het leven van Pieter Korff, die veelvuldig in de archieven, kranten, boeken en artikelen opdook. Hij werd herinnerd als Nestor en invloedrijk persoon te Den Helder. 

Voor de Indische gemeenschap is het ontdekken van de eigen familiegeschiedenis meer dan een hobby of genealogisch onderzoek — het is een zoektocht naar identiteit, erkenning en verbinding. Generaties lang werd er binnen veel Indische gezinnen weinig gesproken over het verleden. Oorlog, verlies, interneringskampen, repatriëring, ontworteling en aanpassing aan Nederland lieten diepe sporen na. Maar daarover werd vaak gezwegen.

Bij genealogisch onderzoek kom je van alles tegen: onverwachte beroepen, migraties, familieruzies, verborgen tweede huwelijken. Maar ook hele bijzondere vondsten in een stamboom zijn toch wel de geboorte van een tweeling – of zelfs een meerling.Een tweelinggeboorte zorgde vroeger niet alleen voor vreugde, maar ook voor zorgen. Want in de 19e eeuw en begin 20ste eeuw waren de risico’s aanzienlijk groter dan vandaag.

Een digitaal document kan verdwijnen in een map op de computer. Een gedrukt boek krijgt een plek in de kast, op tafel, of wordt doorgegeven aan kinderen en kleinkinderen. Het wordt letterlijk een erfstuk.

RoosGenealogie doet niet alleen aan stamboomonderzoek, maar bied ook hulp bij specifieke onderzoeksvragen zoals militair onderzoek. Het is mogelijk om de volledige militaire loopbaan van uw voorouders te reconstrueren. Van indiensttreding tot groot verlof, van kazernering tot mobilisatie, van soldij tot onderscheidingen.

Het verhaal van Joannes Jacobus Radix — in de familie vaak simpelweg Jan genoemd — was een interessante geschiedenis. Wat er over een verre voorouder te vinden kan zijn is soms verbazingwekkend. Het leven van deze voorouder kwam tot leven door de archieven. Jan Radix werd op 15 juli 1717 rooms-katholiek gedoopt in Venlo, samen met zijn tweelingbroer Martinus. Zijn ouders waren Jacobus Radix en Maria Voster. 

In 2020 kreeg ik een aanvraag van een achterkleindochter van Louisa de Rochemont. Zij vertelde per mail dat er vragen waren rondom de afkomst van haar overgrootmoeder. Het volgende stond in de mail:

Wanneer mensen beginnen met stamboomonderzoek, volgen ze vaak automatisch de vaderlijn. Achternamen zijn zichtbaar, relatief makkelijk te volgen en sluiten goed aan op hoe archieven eeuwenlang zijn ingericht. Toch blijft daarmee een groot deel van de familiegeschiedenis onverteld. Juist in de moederlijnen ligt een diepere, vaak persoonlijkere laag verborgen. Het volgen van moeder op moeder – het maternaal of matrilineair genealogisch onderzoek – brengt je dichter bij de levens die het gezin daadwerkelijk hebben gedragen.

De afgelopen jaren ontving ik meerdere aanvragen van mensen die hun voorouders in beeld wilden brengen om inzicht te krijgen in hun eigen gedrag. Een deel van deze klanten zat in therapie. Vanuit mijn eerdere werk in de zorg was ik bekend met systeemtherapie en schematherapie, waardoor ik het concept van intergenerationele patronen herkende. Het werd al snel duidelijk dat zij op zoek waren naar méér dan alleen namen en data. Dergelijk onderzoek reikt verder dan geboortes, huwelijken en overlijdens alleen.